My wiele is so bietjie pap ...

Regtig, ek jok nie, miskien is dit te veel lees by al die mooi blogs en dan sukkel ek om aan die gaan te kom. Alles gaan agteruit, my venster kan jy amper nie meer deur sien nie, en die stryk goed hoop op. Ek was en vou so 'n bietjie op waar ek kan, maar soos huiswerk is daar geen einde nie. Man ek moet erken ek het nog nooit baie van huiswerk gehou nie. Doen dit maar net omdat hier geen Agnus is nie.



Man dit was nou 'n oulikke ousie, sy het eers daar by my Takeaway gewerk en ek het haar sommer baie gelike. Ons werk van 6 uur vroeg tot6 uur laat dan is dit huistoe, kosmaak en kinders versorg. Toe raak sy mos preggies met Petrus se kinders, ja 'n tweeling. Maar sy werk nog tot ek eendag vir haar gese het"Agnus kom bly daar by my huis, dan kan jy dit mos maklikker wat en nie so te moet travel nie. En dis nou amper 7 maande jou pensie word darem lekker groot." Hulle geselse en besluit ja dis 'n plan, en toetrek sy ook sommer in. Al wat sy moet doen is skottlegoed was, kombuis skoenmaak en sien dat die honde kos en water het, en dan in die middag vir die kinders 'n broodjie maak as hulle van die skoolbus afkom.

Een aand klop sy aan die venster om my wakker te maak, en dis tyd dat ons hospital toegaan, daar trek ons twee na die mission hospital in Pinetown. Nou laat ek julle vertel, ek was nog nooit so snaaks aangekyk soos daardie dag,Nee ek jok, die dag dat Ek vir Agnus gaan haal het met die twee babies, toe mos jy sien, Wat maak die wit vrou hier?Ek dra haar tassie en sy dra babies. Na 'n paar maande besluit sy om eerder terug te trek en naby haar ma te gaan bly. Dis nog die tyd dat daar baie taxi probleme was.(so 25jaar gelede)

Weet julle daar is tog goed onder die mense, maar dinge het nou so verander daar, ek het laas gevoel ek hoort nie meer daar nie, 'n vreemdeling. Maar tog Afrika het diep spore getrap in ons harte, en wanneer ek so na YouTube kyk na wat daar aangaan, dan kry ek so 'n hartseer gevoel vir die wat agter gebly het.

Nou die post het sy eie gang geloop, glad nie soos ek vou nie, maar dis alraait so. My kleinseun kuier op die oomblik vir die 2 week skool vakansie. Ons het nou 'n routine eers moet die skape en hoenders kos kry, dan haal ons die honde se slaap jakkies af en gee hulle 'n bietjie droe kos. Dan maak ons ontbyt, vars eiers en roosterbrood. Dis net vrek koud hier, vandag het die son glad nie geskyn nie, 'n regte grys dag. Laat middag het ek vuur in die kaggel gemaak om die huis lekker warm te maak. Dan het ons nog die aftree plasie wat aandag soek .... more oggend vroeg opstaan vir werk.

Fluit fluit my storie is uit
Groete uit Australia
Rina

Jakkelsgif , 'geleende storie

NÁ die seisoen van konfetti en trou-albums en katelbreektyd ontwaak 'n nuwe seisoen in die grootste gros huwelike. Dis die tyd wanneer kinders inbars en alles omgedolwe word. Geld, tyd en rus is min. Vurige twiste ennoord-suid-opinies is volop. Wat eens lekker geruik het, word 'n stank.Wat mooi was, word afskuwelik. Wat slim geklink het, wordbeterweterigheid. Soetlemoene verander in bitterappeltjies.Dan, so 20 of wat jaar ná die konfetti-dag, wanneer die kuikens hoendersword en in hul eie weiland begin skrop, daag 'n ander seisoen op. Jeuktyd,kraptyd, byttyd, skaaftyd. Dis dan wanneer die huweliksbed se voeë beginmeegee en die wiekelende konstellasie dreig om vloer toe te tuimel.Ná jare van geldstryd en kinders grootsukkel, sit die eens uitspattig-gelukkige huwelikspaar met mekaar opgeskeep. Bykans vreemdelinge. Ofvyande. Buitentoe lyk alles wel. Almal glo dit gaan góéd met ons. ("Ons"is 'n versamelnaam vir wie ook al aan die versameling wil behoort). Onshét alles en ons lag en kuier, sing kerkkoor, stap met die hond, houvakansie, koop saam-saam kruideniersware. Oënskynlik die perfekteverbintenis.Maar agter die voordeur waar niemand sien of hoor nie, staan die pitsweer'n goudgeel punt. Barstens gelade met sarkasme, sinisme, ondankbaarheid,erbarmloosheid, humorloosheid. Ons is áltyd gereed om te verskil en tebeskuldig; te pik en te amputeer. Ysstiltes en 'n vrot atmosfeer is aandie orde van die dag.En daar hang ons in die slagyster. Skei kan ons nie, want dis 'n geval vanmy kombers en jou matras en daar lê die ding. Na 'n huweliksberader wíl onsnie, want niemand het energie vir 'n ellelange dermuitrygery nie. Dan maardeurdruk, hoe gallerig ook al. Solank niemand ontdek wat agter diegordynvoerings aangaan nie. Om te kompenseer vir die yskaslewe, pak onsallerhande vernietigende handvuurtjies aan vir hitte. Affairs, drank,pille, pornografie, koopsiekte, vreetsiekte, verenigings,oorgodsdienstigheid, werkoholisme. En noem maar op.Ek en die ou gryse het al deur baie driwwe geswem. Enkeldiepte,borsdiepte, en soms watergetrap. Dat ons mekaar nie jakkalsgif ingegee hetnie, bly 'n mirakel. En toe, tydens een van ons doodbliksem-gevegte, komons op die kwessie sowel as die oplossing af. Ek sê nie dit sal vir almalwerk nie, maar vir ons het dit.Die kwessie: Spasie. In sy wese bly die mens 'n eenling. Hy wil 'n sirkelom hom kan trek; 'n spasie waaroor hy, en hy alleen, baasskap het. En diehuwelik het 'n rare manier om die mens sy eenlingskap te ontneem. Dis 'ncliché om te sê die huwelik is 'n eenwording van twee mense. Want tweemense kan nooit één word as elke eenling nie 'n heel mens op sy eie isnie. En as die mens van sy spasie beroof word, raak hy soos 'n hondsdolgedierte wat alles byt.Die oplossing: spasie. Só baklei ek en die ou gryskop doerie tyd amper totby die bottel jakkalsgif. Uit beboosdheid trek hy met klere, boeke,lessenaar en spanners na die spaarkamer op die boonste verdieping. En dáárbly hy vandag nog. Wat destyds 'n ek-bliksem-jou- sommer-dood-aksie was,het geblyk die antwoord te wees.Sy kamer is syne. My kamer is myne. Hy kan snork en televisie kykwanneer hy wil. Ek kan snags my bedliggie aansit en slaapkouse brei asiets my ry. Ek kan dwars oor die bed slaap, en hy kan besluit hoeveelkomberse hy oor hom wil hê. Niemand besweet niemand, en daar is nooit 'nnagtelike gestry nie. En dis salig om uitgerus wakker te word sonder 'nkierie teen jou rug. Of sonder 'n redeloos beneukte vrou langs jou. Diesaligste bly die op- en afsluipery met die trap. Soos outydse court.Sondagmiddag gaan lê ek in sy arm. Of ek skrik middelnag wakker as hyfluistervra of hy agter my rug kan lê, want hy verlang na my. Ek SMS boontoedat ek my man in my kooi soek, en ek dra sy brekfis trap-op en gaan sê hom hy's my koning.Nou se dae kan nie ek óf hy onthou waar ons die jakkalsgif gebêre het nie.Want ek het my kombers en hy het sy matras. En nêrens lê 'n ding nie.


Dit is geskryf deur Annelie Botes

Ag die mooi laeveld dae ....

Ek onthou nog die mooie Barberton daar in die laeveld, loop nog so af in die straat in my gedagtes. Oorkant die straat het Tannie Nel gebly, haar gesig kan ek nie meer so lekker onthou nie, want sien ek was nog nie eers skool toe nie toe ons daar gebly het. Maar ek onthou daar agter in haar Backyard was 'n groot moerbei boom met sukke groot vet swart vruggies. My ma het altyd geraas as ek moes en die goed op my klere kry. Ek het 'n boks gehad met sywurms en het altyd blare gepluk daar by Tannie Nel. Dan kyk ek hoe kneers hulle aan die blare en later spin hulle mooi huisies om in te kruip.

Oom Jock het verder af in die sraat gebly, die tannie het 'n mongoltjie dogter gehad en ek het baie by haar gespeel. Vandag word hulle beskou as Hemels kinders geleen van ons mooi Vader. Oom Jock en my Pa het belang gestel in "Radio Hams" is dit die regte woord daarvoor? Ag julle weet mos wat ek bedoel ... buite in hul tuin was die lang pal met baie drade styfgespan om die ding optehou. Terwyl my Ma by die Tannie kuier is die mans daar in die kamer besig met die Oom se Radio goed. Die tannie het altyd lekker soet koekies gebak.

Ons het so aan die voet van die berg gebly, die kable karretjies het so oor die huise gehang want sien hulle het iets gemyn daar in die berg, miskien was die asbestos of iets. Dan word dit in die karretjies gelaai en dan tot onder by die myn gebring. Ons groot bruin rifrig hond Oubaas was agter vasgemaak aan 'n lang kettang maar hy kon die hele agterplaas vol loop, dis nou as Pa by die werk was.

Toe ek so klein was het my ma hulle my vertel my boeties was daar op die berg hulle sterte was nog nie afgekap nie (dis nou die bobbejanntjies)... sien ek is die enigste kind. Ek raak so upset as hulle die grass brand daar op die berg. Die vuur brand dan die boobejaantjies. Ag ouers kan tog so baie jok vir mens .... Maar die mooi rooi vlamme so in 'n lang ry daar op die berg, kruip so stadig vorentoe en die ruik van die grass brande is vars ... vandag nog is ek mal oor vure, net ek maak hulle in 'n kagel of donga.

Ag ek wens ek het fotos gehad om julle te wys .....

Until nexttime
Rina

PS. Flat White het my bekommerd gemaak or the asbes en toe gaan Google ek gou, gelukkig was dit goud wat gemyn is.

Gemmerbier en Oumas

Kyk wie kon nou better Gemmerbier make as my Ouma, niks was fout met haar hande nie. Now die storie is oor Gemmer bier wat ons daar by Pelgrimsrus gekoop het in sukke mooi pottery bottels. Die kinder was nog baie klein toe, so dit is baie lank terug. Maar ek onthou dit was in die somer en ons het so lekker daar rondgeloop en alles bekyk. Gemmerbier gekoop en in die kar se boot gesit, hmmm die bier het warm geword en die proppe het begin skit ... watter gemors hoor.

Dit was wonderlik om so baie tyd saam met my Ouma en Oom Dan te kom spandeer, sommer maande op 'n slag. Oom Dan het aan bom skok gely en Ouma het vir haar broer gesorg. Saam het hulle meer as 'n akker groente en vrugte bome versorg, rye wit mielies jy kom wegkruipertjie speel. Sy was 'n regte boeretannie, so sterk soos 'n os met 'n hart van goud. Ouma het geglo 'n vrou se handed moet besig bly. Oupa hulle het vir jare met skape geboer daar anderkant Vryburg maar nadat hy oorlede is het Ouma koshuis moeder geword.



Later koop sy 'n huis met die groot erf in Paris. Dis nou Paris in die Vrystaat. Dis waar ons gebak en brou het , regte botter in die glas bottel gemaak het, hoenders gevoer en eiers gaan soek, gehelp verre pluk as sy hoenders slag. Skaap slag was geen problem en as alles verby is dan maak sy lekker kerrie afval. Sondag na kerk was daar skaap boud met vars aartapples van die tuin. In die kerk mos jy stil sit anders kry jy nie 'n pepermintjie wat sy in haar handsak gebere het nie. Ouma het self biltong gemaak strepsakke vol, dan bere sy dit daar onder in die kombuis kas langs die droe vrugte. Ouma het my geleer hekel, skeef en krom, maar vandag kan ek vir my kleinseuns hulle eie bersies maak. Daar in my kis is nog ouma se knie kombersie +- 50 jaar oud en 'n resepte book wat ek by my ma vasgele het (nadat sy begin resepte inplak)

Maar die memories is nog by my en ek weet Ouma glimlag van daarbo. Ek het altyd daar op haar bed gesit en my verkyk hou sy daardie lang swart/grys hare uitkam en dan vleg totdat dit dun raak. More word die hare in 'n bollatjie gemaak en sy trek een van baie voorskote aan, reg vir nog 'n dag. Ek was 13 jaar oud en haar enigste kleinkind toe Ouma rustig in haar slaap oorlede is.

Ek het soveel mooi memories van my Ouma Mimmie, dinge wat sy gedoen het, my geleer het en gewys het wat tot vandag toe by my is. Ek hoop om eendag die selfde vir my Kleinseuns te kan betekken wat Ouma vir my was. Miskien was daar iemand anders in julle lewe met die selfde invloed op jou. Kom vertel 'n bietjie.

Until Nexttime
Rina

Ons verk van die hitte, nou dans ek maar die "RainDance"

Posted on Twisted Sisters 18 Dec2009.

En daar reen dit mos vanoggend, en dit drizzle nou nog saggies daar buite. Ek het geploeg en saad gegooi so in gister se hitte. Nou is Ek ook baie dankbaar vir die reen want daar sonder kon die fire manne nou nog gesukkel het om daardie groot vure dood te kry. Dit het gebrand so 40km hier vandan jy kon dit ruik.

Gister was dit oor die 42 buite, die catte het met oop bekkies gesit, vir die hoender het ek die grond in hul hokke natgespuit en gereelt water verander. Daisy het maar daar langs die volksie gele ... Almal het gevrek van die hitte.

Toe begin die weerlig en donderslaai, maar die reen nie hier in Mulgoa nie, verder af in die straat staan die polle water ...... Manlief kom huis toe so 3 uur, dis nou 'n wonderwerk dat hy die gemaak het, want hy het mos die pin no vergeet vir die petrol card vir diesel ingooi en het maar gebid hy maak die huis. (Ons haak maar die sleepwa met die kubbus tank vir water gaan haal daar by die villiage rural fire plek. En spuit maar met die tuinslang nat.)

Kyk ek gee op, wat gaan van my man word eendag. Vanmiddag gaan trek ek geld om die huur te betaal by die Nab en loop oor die straat en bank dit weer by die Common Wealth. Seg hy mos nou fill jy nie eers 'n vorm in nie?! Hy gee maar sy salaris elke week vir my dan moet ek maar doen wat nodig is.

Het ek julle al vertel van my volksie, ek werk mos daar by die servo, find mos uit van 'n wrecker wat volksies het, gaan kyk ook sommer. Daar staan sy met haar baby crap mostert sonder oe en haar binnegoed wil nie meer werk nie gesies, die kerel wil nog $400 vir haar he. Daar besluit ek sy's myne. Betaal hom ook sommer en reel vir 'n towtruck pannelbeater toe. Om 'n lang storie kort te maak Vandag sit sy in haar mooi cremesoda kleur daar onder die afdak met 'n bersie oor haar ronde rug en hou Daisy geselskaap. Julle sal maar vir my moet kans gee om oor haar te skryf as julle meer wil weet. (en my skoonpa se sondes), daar is nou 'n storie hoor.
see ya Rina_________________

Lui Huisvrou Storie

Lui Huisvrou storie.Ok Betsy hier hy.... posted on Twisted Sister April 2009

Dis nou so 26 jaar gelede maar nog so vars soos gister. Manlief het begin werk by Tsumbe myn se smelter (Namibia) Ons kry "n myn huis so op "n hoek erf, net 'n kloesietjie gras hier en daar, anders net rooi grond. Oorkant bly Retha, manlief en 2 kleingoed. Langs ons is 'n Engelse paartjie nog vars uit Engeland. Albei is nice maar ek kuier by Retha, dis nou nie Retha van Canada nie, maar so blonde dingetjie.

Kyk sy was nou die beste voorbeeld vir enige vrou, moeder en partner. Baie dae het sy my so siek gehad van wonderlik wees ( was wasgoed , opgehang, was weer wasgoed, stoele word gepak op die tafel en was elke oggend die vloere ... Die sagte diertjies hang aan hulle ore op die wasgoed draad om droogte word, gewonder of die kinders ooit met hulle mag speel. Elke dag word daardie shoulderlength blonde hare gewas en in krullers gesit dan mooi gekam, gesig geplak so net voordat liefie huis toe kom. Kinder klaargeeet en gebad by 4 uur. (Myne hol nog vuil buite rond.)

My grootste vrees was Retha voor middag so oorkom, want sien ek was nou nie die beste huisvrou nie, het eerder tuin gemaak, gecraft of gelees. Een oggend klop sy mos voor 9am en dis mos die oggend wat ek op 'n half opgemaakte bed le en boek lees en wasbak propvol ontbyt skottelgoed is. Ek wens die aarde wil my insluk, net daar en dan besluit nooit weer lees ek boek toedat die huis skoon is nie. PS ek like nog steeds nie huiswerk nie

Maar Maureen die engelse nooitjie was die beste. Ken glad nie naartjies nie, wil ook nie probeer nie so ons eet lekker naartjie uit haar tuin. Manlief kom een aand van werk in met 'n bree smile op sy bek......se langsaan se kamer lig brand, gordyne oop en buurvroutjie spring daar rond topless met 'n blikkie gif spuitgoed agter vlie aan. Sies se ek hoekom het jy gekyk... wat anders moes ek doen se hy.

Jong ek het baie kopgeskud vir Maureen, gereeld hols wasgoed draad toe in haar onderklere. Enitlik het ons baie lekker gebly daar in SuidWes. Baie gaan vis vang by Henties en vars gerookte vis gewoonlik snoek of angelvis by Swakopmond gekoop. En Etosha panne was maar net 'n uur van ons. Te lekker.

Until next time
Groete Rina_________________

Betsy's Skilpad grappie

Geduld, o, geduld....

Ek kry die iewers en die trane loop al weer...van die lag....

So was daar die twee skilpaaie van Beaufort Wes wat eendag besluit het om bietjie Kaap toe te stap vir die vakansie want, soos hulle reken, almal behoort darem seker een keer die see te sien. Vir padkos vat hulle ‘n halfjack brandewyn en ‘n pakkie sigarette saam. Nouja, hulle val in die pad en hulle stap en hulle stap en hulle stap ‘n jaar lank. Toe stap en stap hulle en hulle stap twee jaar lank, maar hulle hou aan met stap en toe hulle al drie jaar aan’t stap was toe’s hulle net duskant Worcester en die twee reken dis nou ver genoeg en tyd vir ‘n smokebreak. Hulle stop toe en die pakkie skywe word uitgehaal maar o gonna, hulle het vergeet om vuurhoutjies te bring. Dit was omtrent ‘n slag en om die vakansie te red bied die een skilpad toe aan om terug te stap Beaufort Wes toe en te gaan vuurhoutjies haal. Die ander skilpad sê toe dat hy ses jaar sal wag en as ta dan nog nie opgedaag het met die vuurhoutjies nie, dan sal hy solank die brandewyn opdrink. Hulle kom ooreen dis billik en so aan en die eerste skillie val in die pad. Skilpad nommer twee parkeer homself solank onder ‘n bos en hy wag. Hy wag en wag ‘n jaar, hy wag twee jaar, hy wag drie jaar en hy dink by homself dat daai ander skilpad nou seker al op Beaufort Wes is. Toe wag hy verder, en hy wag vier jaar, toe wag en wag hy vyf jaar, en met die grootste spanning wag hy toe die sesde jaar ook deur. Van skilpad nommer een is daar egter geen teken nie en hy besluit om nog ses maande te wag, in welke geval dit tickets sal wees met die brandewyn. Die ses maande kruip verby en met geen teken van die stapper of die vuurhoutjies nie besluit hy om die brandewyn te drink. Hy het net die halfjack nadergetrek en aan die prop gevat, of hy hoor die stem van die eerste skilpad van onder ‘n bos hier agter hom: ‘Drink net aan daardie brandewyn dan gaan haal ek nie die vuurhoutjies nie.’_________________

Kannie mooi onthou hoe die storie met die trailer begin het nie, maar ons het een nodig, so ons kyk maar in die "classifieds section" vir 'n tweede handse een. En daar is toe ook sommer een, bel en kry die adres om te gaan kyk, en daar staan toe 2 baie ou karavanne ook. LS en Ek koop sommer karavan en trailer vir $1000, hy demolish, ek ry gemors weg, maak skoon binnekant, verf die mure 'n mooi lig grys.

Manlief kla hy het geen tools nie, so ons kuire by Bunnings Hardeware. Now begin die werk eers, dis net 'n dop wat 'n queen size bed nodig het, nuwe mat en gordynjies,'n mooi kombuisie en lekker pakplek. Sommer 'n vars verfjob buite ook. Man sy lyk goed, nou moet sy karavanpark toe, elke naweek sit die De Lange's af karavan toe, in ons VW Beetle met daardie trailer agter, ons bou nou annex aan, lyk maar verk snaaks met al daai hout agterop. Ons maak pelle met die neighbours en gou begin die verfkwasse uitkom en almal begin hulle plekkies opknap. Baie mense pak sukke mal projekte aan sodra kinder groot is, party bou sielbote of ou karre...

Later word Manlief verplaas Victoria toe en ons besluit om maar karavan te verkoop en die eerste ou koop ook sommer, maak sommer 'n profit ook. Maar LDogter wil nie saam nie. Ons is ook nie mal oor Albury Wodonga nie en ry maar stadig aan ons goedjies terug Sydney toe. Dis toe dat Daai trailer mos los kom op die Hume highway. Man , manlief het nagskof gewerk en Ek bestuur maar, Kyk in die speljie en sien daai trailer "going bush", ploeg 'n paar boompies uit en tip om, nes die komiks vaar die karavan verby die kar gaan. Manlief skrik wakker soos ek lag. Gelukkige was daar geen sade nie.

Nou so 4 jaar later koop ons vir onself 3 acres waar ons wil aftree oor so 5 jaar en daar moet nou weer so 'n ou karavan gekoop word, kry hope bargains op EBay, paver, houte, fencing en 'n bad. Ons pak daai trailer en maak vas, LS haak trailer aan die UTE (bakkie) en daai trek ons nawerk. Net buite Sydney besluit daai trailer om los te kom, een oomblik sien jy bad in die speljie dan niks. Dit wat 'n rukkie voor Manlief dit vind, maar die keer is daar skade, sy le op haar sy, wiel ingebyg maar alles is nog vas boop. Met 'n groot gesukkel sleep ons haar daar uit, dis die einde. Huur 'n "car trailer by the servo" (Vulstasie) Nou moet sy op vrag en al, Met geen wince nie, manlief trek en ek stoot , na die 3rd probeer slaag kry ons dit reg.

Ons is terug by die huis net na 1 uur daai oggend. Kinder wil hulle verk lag vir ons.Besluit ons moet maar 'n nuwe trailer koop en daar staan sy splinter nuut in die driveway gepak vir more se trippe Bellbrook toe.( Lang naweek... Queens birthday.) Daar sit ons lekker en kyk na die Wallabies en Kangaroos met 'n koppie koffee en beskuit. Vir die wat wonder waar dit is, Net so 45 km berge in van Kempsey N.S.W. pop 130 , oppad na Brisbane. Plan is 'n klip huisie te bou, olywe en lavender te plant en baie groente en 'n paar honders te kry.

Die naweek het maar sleg begin, ons trek weg met so 'n ligte reenjie en na so 45 min is ons deur Sydney se verkeer. Toe begin die sports mos, die wind waai en dit reen en die karre staan amper geparkeer soos in die carpark. Ons arme Ford st/wagon wil net vrek as ons deur 'n puddle water ry, maar ons maak Newcastle na 4 uur (normaal weg 2 uur). Dit reen amper die hele pad na Port Macquarie 400km. Ek hoef nie te se hoe dit lyk na 16 duim reen op een slag nie. Groot skade en nou reen dit alweer daar die naweek.

Ons trek in by die hek so laat aand, vergeet maar van uit pak reguit bed toe, hoor nie eers die hoender haan se gekraai nie. Sal probeer 'n foto te post. ons stukkie hemel in die bos, verskoon ons daar is nog baie werk om te doen.

Comments

Rina, I envy you, mate. Ek dink ons almal soek so 'n stukkie paradys. Was vandag by 'n veiling vir 3 hektaar. Die uitsig was pragtig. Prys? $370 000. In rande is dit R2,2miljoen. Vir daai prys kon jy vir jou 'n klein wynplasie in die Kaap koop. To rich for my blood. Sal maar weer vanaand die LOTTO speel. Who knows?

Nee Jan, dit was maar net 'n bietjie geluk dat ons die 3 acres in die sticks gekry het vir goed koop. Nie eers die agent het mooi geweet waar die boundries was nie, en soos jy kan sien daar is baie skoonmaak werk. Ons het nie mooi geweet wat ons koop nie. geen krag of water nie maar niks sit my af nie. Ek spandeer baie tyd alleen daar met net die 2 honde vir geselskap. In die 1 1/2 jaar wat ons die plekkie het was daar nog geen problemme nie. Sodra ons better geriewe het kan jy maar jou karavan of tent opslaan en saam koffee en beskuit kom eet. Baie welkome

Same view a few years later.

Until nexttime

Rina

Vaders's dag skaap storie

Ag een van die dae gaan ek RSI kry van al die skryf hoor! en my kop is al siff gedink van al die dinge, maar hiers nog 'n storie wat die naweek gebeur het. En dan moet ek nog Daisy ekke 4 uur bottel gee so tussin alles deur.

Daar waar ons woon op Mulgoa se plaas is nie baie gras op die oomblik nie, die frost en geen reen die laaste 2 maande, is maar net halfde van die problem. Ander is daardie skape wat eet en eet en nie ophou eet nie. Ek gee droe ou brood van die bakery, skaap pellets by die sakke vol, hulle kry opgekreefde wortels, kool en selery, en luserne. Dan loop die mal vrou nog in die veld en trek bossies (fireweed skape vrek vir dit) uit by die emmers vol. En hulle is spek vet glo my!!

Nou is daar nog 'n stukkie gras waar hulle lekker groengrassies kan eet, so ons sit heining op Sondag op vadersdag. Nou is ons reg vir hulle, so 13 skape moet 'n hele ent aanstap na die grassies toe, slim dis nou ekke, kry 'n 1 lt icecream bakkie en maak so half vol met pellets. As skaap hoor daar's kos, dan hol hulle draad toe, en dan maak hulle net soos jy wil. So ons is by die 2 de hek uit, net een dom rammetjie vind nie die hek, wat 'n gesukkel met van een kant na die ander. Finally we on our way. Dis net skape om my, moet mooi trap of ek ploeg, soos hulle voor en om my hol.

Maar so bruin skaap besluit, as ek nou nie wil kos gee nie dan moet ek voel, en sy hap ook sommer my mooi ronde boud. Gelukkig die jean is styf en sy kry nie lekker vasbyt plek nie, ander het ek nou 'n paar tande merke gehad.. Ek kon dit anper nie glo, verwag 'n stamp, maar byt? Wonder of sy weet sy is een sonder 'n naam en gaan 'n lekker stew maak.

Vandag reen dit so 'n bietjie hier in Sydney, maar skaap kuier lekker en smul aan die groen grassies. So onder die sitrus en pruim bome.

Until next time Rina

Die Vlug is Lank ..... Journey to OZ

Die vlug is lank van Joburg na Sydney, soos julle maar almal sal uitfind, maar sonder enige problemme. Manlief hou niks van vlieg (groot problem) en na so a half dosen Calmettes of was dit valuims, gee hy ook nie meer om nie, die kinder hou hom dop en lei hom rond soos net 'n skaaphond sal maak. Ek change vooruit met passporte en kaartjies.

Ons het die tasse en 2 streppies sakke met net genoeg beddegoed en my nuwe mooi gordyne, en so mooi wol tafelmat, natuurlik was ons oorgewig, maar die antie worry nie te veel nie. Gelukkig was dit winter en kinders kon hul Doc Martins en leer jasse dra, anders mos ons inbetaal het. Die tafelmat ding het ek daar by Granny Mouse gekoop daar in die Drakensberg, het altyd die padteken gesien oppad kosskool toe, en wat toe sommer eendag die afdraai en kom op die mooiste plekkie af, met kamers te huur, winkel en oulikke eetplekkies, wonder of dit nog bestaan?

Liewe seun mos kosskool toe gaan, dis nou na ML hom gevang rook het, en sommer 'n paar andergoed. Daar het die Boertjies hom lekker uitgesort, hy will mos hulle shit gee. Oupa was 'n boxer en ken mos, maar seun wil nie praat nie. Die skool was dual meduim, huis moeder roep my in, verduidelik mooi waar die geswelde oog vandan kom. Die huis was maar stil as hy nie daarwas nie, altyd besig met fietse regmaak en tennisballe slaan. My hart is nie lekker sonder my oudste nie. Klein seun aart so mooi na sy pa, ry al daardie peewee dat die stof so staan.

Ons vlieg laat aand so oor Sydney se liggies, wat 'n wonderlikke prentjie, soos by die venster van die vliegtuig uit, jou maag is skoon vol skoenlappers, I think that was a direct translation, 'n nuwe lewe in OZ en met blink oe loop jy uit die lughawe uit, na 'n nuwe bladsy in jou 'journey to OZ'. As daar maar net iemand was wat vir jou kom dagse het en saam 'n koppie koffee kon gaan drink, jou aflaai by jou blyplek, sal dit nou nie lekker wees nie. Iemand wat weet hoe dit voel om jou land te verlaat, nie omdat jy regtig wil nie.

Maar ons is mos 'n tuff klomp mense, ons gaan OZ ons huis maak, ons kinders veilig grootmaak, put on our happy faces even if we don't want to sometimes. What a mad house looking for a place to stay, car to buy, tax file numbers and visit to the Bank. I personally think it is the most stressfull time, but it's sort of different, your more relaxed. We come with expectations making house hunting difficult, and with the housing retail market as it is, it might be better to not look for your dreamhouse, but something cheaper and make do for the first year. Who gives anyway, as long as it clean. Not everyone comes with a huge bank balance and for the ones, us middle class people........ who are afraid they won't make it, no one will judge you if you drive a cheap car or don't have the fancy BBQ cooker with the outdoor kitchen thingy....ask for help if you want to, we will help if we can

Comments:

Hi Rina en familie, Thanks for the insight into your firsthand experience of Australia, Sydney. Alle sterkte vir julle as gesin daar in die nuwe land, wat 'n avontuur! Ons gaan Julie maand oor maar dit voel nog so ver.Geniet al die nuwe dinge, dink aan julle.Groete, ILze en Jaco



Dankie dat jul die ondervinding met ons deel. Ons sal sekerlik meer gereed wees vir die trip. Ons drink in die gees daai koffie saam met julle.

Ag Rina, nou verlang ek sommer terug! Granny Mouse was my favourite plek om te gaan teedrink of Sondagmiddag te eet. Dit bestaan beslis nog, my skoonouers eet baie daar. Waar het jou seun skoolgegaan? My skoonpa was 'n koshuisvader in die Natal Midlands

Until nexttime

Rina

'n Lappies Komberse

Die lewe is soos 'n lappies komberse, elke ervaring wat ons gehad het, dinge wat ons gedoen het en plekke waar ons was. Baie kan ons nie eers meer onthou nie. Maar hulle het 'n manier om weer hulle kop uit te steek, soos Jackie en die hoenderhaan, dit was so lank terug my kinders was nog in laer skool en nou is ons al ouma en oupa. Nog 'n wonderlukke tyd in ons lewe.Een ding wat ek nou besef vandat ek hier begin skryf het, is dat dit nie altyd so maklik is nie en dan probeer ek dit nog in afrikaans my tweede taal. My ouers was wel afrikaans maar ek het engels skoolgegaan, so ek meng maar lekker veral as ek woorde vergeet. Snaaks as jy in 'n ander land woon en jy praat nie meer jou taal nie, verloor jy die taal naderhand veral die kinders. Soos met baie dinge, if you don't use it you lose it Betsy, miskien moet jy afrikaanse kinder boekies begin skryf, jy het 'n wonderlukke manier van vertel by voorbeeld 'n Engel in Perth. Weet iemand miskien wat het van Dalene Matthee geword, skryf sy nog? Ek sal graag een van haar nuwe boeke wil lees. Het die Cirlces in the Forest DVD gekoop 'n rukkie terug, dit het mooi herhinneringe van die Knysna/George area terug gebring vir my. Ons het ook 'n hele boks Leon Shuster DVD's gekoop maar hulle wil nie werk/wys nie. Wie onthou die TV serial Poppie......... dit was lank terug. Miskien moet ons DVD begin swap, sakdoeke uit haal en lekker verlang na die goeie ou dae Maar hier in Oz is daar net so lekker nuwe ervaring, nuwe dinge om te doen en sien. Kry daardie pad kaarte uit, pak 'n mandjie met pad kos, kook eiers, toebroodjies en 'n vlessie vol koffee en vat die pad. Gaan uit vir die dag al is dit net na die park of strand. Nie ver van ons af is daar 'n park "Camelia Gardens" naby Miranda (Sydney) met die mooiste plante en watervallejies en dammetjies. Die kleintjies geniet dit so om die eendjies brood te voer en piekniek te hou. Nou moet ons opmaak vir die tyd wat ons te bang was om uit te gaan en geniet die vryhied.

Comments:

Hi Rina, jammer om die draer van slegte nuus te wees maar Dalene Matthee is verlede jaar (?) aan 'n hartaanval oorlede. Sy het 'n paar boeke na Kringe in 'n bos uitgereik... Toorbos, Brug van Esels, Pietronella van die Kaap ens.

Hi Rina, Ek dink weer dis wonderlik om so in jou tweede taal te skryf, maak nie saak hoe die woorde uitkom nie, ek verstaan wat jy se. Hou aan post, ek geniet dit. Sorry om te se maar Dalene Mathee is al omtrent 2 jaar gelede dood. Ek het haar manier van skryf geniet.Moet nou gaan, kry iemand vir tee vanoggend. Ek is so bly vir die geselskap. Groete Betsy

Tot ons mekaar weer ontmoet
Groete Rina

Jackie en die Hoenderhaan

Skoonouers kom kuier mos vir so 'n paar maande op 'n keer en dan gaan wys ons mos vir hulle hoe mooi Durban en ongewing is (was) Ons hou piekniks in Mitchell's Park met sy mooi blomtuine loop by die hoeke klein diertjies en voels verby en geniet die mooi sunskyn. Wonder of dit nog so mooi is? Anyways ons besluit om suidkus toe te ry so verby Toti is daar mos sulke oulikke pad stalletjies waar jy grassmattjies, avokadoes en piesangs, kraalle en goedjies kon koop, alles so uitgestal orals. Die dag besluit ons om Jackie sy 'n mooi swart spaniel, saamtevat vir die uitstappie. Daar gekom klim kinders uit en voor ons Jackie se lead kon aansit is sy uit by die deur, en sien net hoenders en daar trek sy weg met 'n spoed, roep help niks. Manlief en kinders agterna. Daai hoenders sien gevaar aankom en sit 'n keel op en vlap daai vlekke jy sien net verre trek soos hulle hol agter die gebou om, Jackie en dan Manlief en kinders agterna. Na 'n paar omblikke sien ons hulle weer maar nou is dit Jackie voor manlief op haar hakke met een groot omgekrapte hoenderhaan agter hulle. Dit was nou snaaks almal het hulle vrek gelag. Daardie tyd het ons mos naby Indiers gebly en hulle hoenders het gereeld hulle kanse gewag en oor die heining gevlieg vir so freerange wandeling, so 'n paarjies het in die slaggebly. Jackie kon hoenders vang. Ag ons wou so graag puppies van Jackie kry maar niks werk, sy het sou 'n mooi swart spaniel kerel wat daar gekuier het en ons dink nou gaan ons ouma & oupa word. Kom mos terug van die winkles af en sien net stukkies gordyn by die venster uithang soos sy nes maak, maar weer niks. Dankie vir jou mooi storie Betsy, George klink te oulik, dit het my herhinder aan Jackie.



Hi Rina,Wat het geword van Jackie? My hart verlang vreeslik na Tyson vandag. Mens wonder altyd of hulle ok is. Groete,Betsy.



Sad storie daai een, my skoon sus wou ons spaniels x3 graag aanneem maar hulle was weg vir die naweek en ons het die honde kennels toe gevat, gereelde gaste daar, koste betaal vir die naweek ens. Maar oppad het Jackie glad nie goed gelyk nie, maar daar was geen opsy, ons vlieg daai dag nog. Daar aan gekom hulle vat die 2 hond in maar Jackie was nie meer nie, net so het haar hartjie gaan staan as of sy geweet het ons kom haar nie meer haal nie. Miskien was dit vir die beste



En daar loop die trane

Vis Vang in Suid Wes Afrika

There's a fine line between fishing and just standing on the shore like
a idiot.....Steven Wright


Vis vang in Suid Wes Afrika, Mile 72 om presies te wees net so 'n entjie van Hentiesbaai. Nou die manne wat al daar was sal weet hier is vis, sommer baie vis. Nou hulle het die name verander na Namibia, maar dit bly maar Suidwes vir ons. Die eerste keer dat ons daar tent opgeslaan het was by Paaljies naby Walvisbaai, sommer so 'n 3 man tentjie, 'n gasbottel en 'n piekniek mankjie. Manlief, ekke en 3 kinder onder 5 jaar oud. Daai nag kom die wind mors en waai al wat 'n tent en annex weg, maar ons tentjie klou vas vir al wat hy wert is. Wat 'n naweek maar die vis byt en die gogga het ons gebyt ons moet terugkom.Daai tyd het ons in Tsumebe gebly so 400 km weg naby die Etosha Game reserve, Manlief werk by die myn daar, later kry hy 'n verplaasing na Windhoek.



En ons pak daai tent en visstokke, jaffle pan, gas bottle en esky. Manne hier kom ons. Die vis kom sommer so twee op'n slag uit, vanaand braai ons vis in vollie toegedraai oor die koole. Steenbras en galjoen is 'n biejie skaam maar 'n mosseljie is hulle dood. Dis koud in die aand so buite maar die vuur hou ons lekker warm. Kinders sit lekker in komberse toegedraai, alles ruik naderhand soos 'n stroois. Ons ry daai soutpad na Walvis, gaan grou vir mossels by paaljies sommer so in die vlak water. Kyk na die soutpanne en pink flaminke en koop warm gerookte snoek en angelvis. Ons eet dit sommer net so uit die bruinpapier.



Maar die pad is nou ver, ons het getrek na Durban, KZN, so 3000km weg. Trek weg so 8 am, stop net vir petrol en toilet, 38hr later en ons is in Heintjies net betyds voor die slaghuis toemaak vir die aand. Dis nog 'n ent na mile 72. Daai tent is gou op met die hulp van kinders elk hang aan 'n paal en manlief slaan net penne in.Elke Desember pak ons daai Venter trailer, tent, upgraded to a large one, generator, opblaas mattrasse, nous ons mos "georganised" vrieskas vol gepak met kos, koekies en beskuit en alles wat ons sal nodig he. (Hairdryer for us girls) Fietse bo op vasgemaak, extra maat saam vir die 3 week vakansie. Die jong menere (12/13) besluit hulle is lus om Henties toe te ry met die fietse (+- 40 kms) vir 'n game pool en terug. Ons los die kinder vroeg oggend in die kamp (slaap) en pak vir Jakkelsspitz vir die groot steenbras. Die manne staan bankvas met daai stokke, dis koud so vroegoggend. Manlief sit so 'n lekker stukkie aan en gooi dit uit vir my (ek kan nie so lekker ver gooi nie) Man, hy's nog besig met sy stok en die vis byt al. En ek kry so lekker as daai groot vis so lekker aan my stok hang en die manne raak omgekrap om my. ons is terug voor die kinder wakker word vir ontbyt. Die vrieskas is vol vis.



Later is die kinders nie meer lus vir visvang nie en ry eerder fietse, skaatboards en surfing in die vakansies. Ons kamp maar in Scottsburgh met twee tente vol maats en Ma om 'n ooggie te hou. Nou is dit nie snaaks as hulle grootword, dan pak hulle maar 'n tent en sit af Scottsburgh toe. En vir ou laas maak LS 'n daai in Suidwes voor hy vir die tweede keer na Oz verhuis.How's the fishing in Perth? Looks good on TV

P.s. Please excuse my Afrikaans I went to an english school.

Hallo Rina. Jong, julle gaan dit hier laaik. Ekself is nie 'n visterman nie. Maar, ek het al 'n paar visse uit getrek. Kry net nie kans nie. Hier is te veel ander dinge om my besig te hou. Ek het vriende wat fotos uithaal van vis wat jy met die hand kan groet. Sodra my fortuin kom, koop ek 'n boot. Ek wil ook daai perde uittrek. Van Henties gepraat. Niemand sal my weer kan oorreed om daai lang pad aan te vat nie. Moet se hier in Oz ry 'n ou net sulke lang afstande as na Suidwes. So 4 jaar gelede gaan ek en 3 maters ook Henties toe. Ons wil ook die grotes gaan uittrek. Kos ons elkeen sowat R2000 om die trippie aan te pak. Om 'n lang storie kort te maak. Ons jaag daai kus op en af. As iemand sꠤie vis byt by myl 33, jaag ons. As iemand stories van myl 76 vertel, jaag ons. My maat, daar is nie meer vis in daai see nie. In 7 dae vang ons, nie ek nie, maar bedrewe vistermanne, VYF VISSIES. Daai vissies het ons sowat R1600 elk gekos. Dan het die doeana perde nog die vermetelheid om vir 2 vissies te vra want hulle is honger. Nooit weer nie. Hier in Oz byt die visse. Groete.



Hallo .... ,Man ek het begin dink daar is geen vis manne hierin OZ nie, bly om van jou te hoor Mate. Jammer om te hoor Julle het min vis gevang. Ons was deur Suidwester die "Ropes" gewys en waar om te gaan, Mile 107, Sara se gat ensvoorts. Jy kan jou verk ry op en af en niks kry maar as jy op die regte plek is en tyd dan trek jy hulle in. Ons is now all Grandma & Grandpa van 2 mannetijes 4 jaar oud , een mannetjie het 'n vis stok gekry toe hulle kom kuier het op die plaas en sommer 2 visse gevang in die rivier naby Bellbrook. Ons het so 'n stukkie hemel waar ons gaan aftree oor 5 jaar. Maar ons wil nog eer Weskus toe om te kyk of daar enige vis is hier Groete Rina